[Dwa protokoły z rozmowy pomiędzy Matką Marią Merkert, a Komisarzem Biskupim Księdzem Dziekanem F. Neumannem i radcą prawnym Kapituły Wrocławskiej Rudolfem Dittrichem, Nysa 19.9.1850 r.]
Nysa, 19 września 1850 r.
Maria Merkert - stan cywilny: niezamężna
odpowiada na pytanie Księdza Dziekana Neumanna:
Będąc w klasztorze nie miałam powodu by uskarżać się na Księdza Dziekana, ponieważ nie doznałam żadnej przykrości z jego strony. Także po moim wystąpieniu z klasztoru nie miałam powodów do narzekania na Księdza Dziekana Neumanna. Jeden raz, kiedy u Księdza Dziekana była Pani Fiedler, musiałam czekać prawie dwie godziny na załatwienie spraw, a innym razem musiałam też długo czekać, ale wtedy Ksiądz miał rzeczywiście wiele spraw do załatwienia. Poza tym, sprawa zwrotu moich pieniędzy i rzeczy była zbyt długo odkładana.
Przeczytane, zatwierdzone, podpisane:
Maria Merkert
V.w.r.
Neumann Dittrich
Adnotacja:
Opóźniony zwrot pieniędzy uwarunkowany był okolicznościami i nie czuję się winny w tym względzie, ponieważ przez osiem tygodni przebywałem w uzdrowisku. Są to niesłuszne zarzuty, których nie zamierzam przyjąć.
Neumann
Rezultat negocjacji:
Nysa, 19 września 1850 r.
Niezamężnej Marii Merkert zostanie wypłacona suma o wartości 34 talarów i 18 srebrnych groszy jako odszkodowanie za wniesione lecz nie otrzymanej z powrotem przedmioty, a także 50 talarów, które przekazała wcześniej Księdzu Proboszczowi fischerowi na przechowanie i do wykorzystanie w razie potrzeby. W/w otrzymała dzisiaj kwotę w wysokości 84 talarów i 18 srebrnych groszy, i zrezygnowała ze wszystkich dalszych roszczeń w stosunku do Księdza Dziekana Neumanna, do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia [Boromeuszek] oraz poszczególnych członkiń w/w Zgromadzenia, a także do Księdza Proboszcza Fischera z Wrocławia. Te żądania mogą odnosić się do zwrotu przedmiotów wniesionych do Instytutu Sióstr dla ambulatoryjnej opieki nad chorymi, który znajduje się przy Placu Kościelnym lub mają związek z owym Instytutem, czy też z Siostrami Miłosierdzia, albo mają za podstawę jakikolwiek inny pretekst. Maria Merkert uznaje, że otrzymała równą wartość rzeczy, które wniosła, z czego jest zadowolona.
W imieniu wszystkich wcześniej wymienionych osób Ksiądz Dziekan Neumann Komisarz Biskupi przyjmuje powyższą rezygnację.
Przeczytano, zatwierdzono i podpisano
Maria Merkert
a(ctum) u(t) s(upra)
Neumann Dittrich
za: Listy błogosławionego Marii Luizy Merkert i dokumenty dotyczące historii Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety 1842-1872, Rzym 2013.
