Niesienie pomocy chorym, cierpiącym i opuszczonym to główne zadanie, jakie Matka Maria Merkert wyznaczyła sobie i Zgromadzeniu Sióstr św. Elżbiety. Realizowała je przez wszechstronną opiekę nad chorymi w ich własnych domach. Opieka ta obejmowała wezwanie lekarza, pielęgnację chorego zgodnie z zaleceniami lekarskimi, toaletę chorego, rozmowy z chorym, czuwania nocne, zakupienie lekarstw, przygotowanie posiłków i nakarmienie chorego, zaopatrzenie w niezbędną odzież, towarzyszenie przy śmierci, ubranie i pogrzebanie zmarłego, wsparcie materialne i opiekę nad najbliższą rodziną zmarłego. Dla tej posługi siostry korzystały z zaoszczędzonych własnych funduszy z datków otrzymanych od dobrodziejów, w mniejszym stopniu z funduszu Miejskiej Kasy Ubogich przy miejscowym magistracie.
Na terenie Śląska Matka Maria założyła 52 placówki podejmujące pielęgnację ambulatoryjną; na terenie Wielkopolski 4 placówki, na terenie Niemiec - 14, Szwecji - 2 i jedną w Czechach. Opieką obejmowano nie tylko chorych danej miejscowości, ale również w odległości kilkunastu kilometrów. Na każdej placówce wydawano bezpłatne posiłki dla biednych (śniadanie, obiad, kolację).
W latach 1846-1848, 1852-1853, 1866, 1870-1871 Matka Maria wraz siostrami otoczyła pielęgnacją i opieką chorych w czasie epidemii tyfusu, cholery, ospy.
W latach 1857-1872 otworzyła na terenie Śląska 6 domów dla osób w podeszłym wieku (Głubczyce, Wrocław, Nysa, Złotoryja, Bielawa, Chełmsko Śląskie). Na pozostałych placówkach podejmowano doraźną opiekę, udzielając we własnym domu schronienia, opieki i wyżywienia na pewien okres czasu.
Za Jej zgodą od 1854 roku siostry prowadziły szpitale prywatne, wiejskie i miejskie w Prudniku, Głubczycach, Niemodlinie, Jeleniej Górze, Kątach Wrocławskich, Chełmsku Śląskim, Otyniu, Makówkach, Goświnowicach, Bardzie Śląskim, Kożuchowie, Koźlu. Poza Śląskiem Siostry pracowały także w Lesznie i w dwóch szpitalach na terenie Niemiec. Niektóre ze szpitali fundatorzy przekazali Zgromadzeniu.
Od 1866 roku siostry pielęgnowały żołnierzy w trzech szpitalach wojskowych na Śląsku (Nysa, Wrocław i Kłodzko) i w dwóch na terenie Niemiec.
Matka Maria Merkert umiała podejmować ryzykowne przedsięwzięcia, zwłaszcza w czasie kolejnych wojen (1864,1866, 1870/71). Wtedy to wraz z siostrami śpieszyła z samarytańską posługą rannym żołnierzom i jeńcom wojennym - Polakom, Niemcom, Austriakom, Rosjanom, Grekom, mahometanom na polach walki i w szpitalach polowych na Śląsku i w Wielkopolsce, w Czechach, Niemczech, Francji i Danii.
za: s. M. Margarita Gabriela Cebula CSSE, Błogosławiona Maria Merkert (1817-1872), Nysa 2007.
za: s. M. Margarita Gabriela Cebula CSSE, Błogosławiona Maria Merkert (1817-1872), Nysa 2007.
