6. Zmagania o wierność powołaniu

...niech okazują zawsze doskonałą wierność (Tt 2,10)

Oddanie i poświęcenie Szarych Sióstr zostało dostrzeżone przez duchowieństwo. Biskup wrocławski pragnął przekazać im zarządzanie szpitalem w Nysie, pod warunkiem, że wcześniej dwie Szare Siostry odbędą nowicjat w zgromadzeniu zakonnym zatwierdzonym przez Kościół. Kolejny raz odczytując w poleceniu spowiednika wolę Bożą, Maria w latach 1846-1849 odbyła nowicjat w Zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza w Pradze, gdzie zdobyła formację duchową i zakonną. Natomiast pracując w szpitalach tegoż zgromadzenia w Melnik Podoli i Litomierzycach, zdobyła fachowe umiejętności pielęgniarskie.

Dnia 31 października 1848 roku do Nysy sprowadzono Siostry Boromeuszki z Pragi, przekazując im szpital biskupi przy kościele św. Ap. Piotra i Pawła. Do tegoż zgromadzenia włączono wszystkie Szare Siostry z Nysy.

Wskutek nalegania mieszkańców, 27 lutego 1849 roku Maria powróciła do rodzinnego miasta, gdzie nadał jako nowicjuszka Sióstr Boromeuszek pracowała w szpitalu biskupim. Konsekwentnie broniąc ambulatoryjnej pielęgnacji chorych, czyli charyzmatu, jakim Bóg ją obdarzył, 30 czerwca 1850 roku opuściła nowicjat Sióstr Boromeuszek w Nysie i zamieszkała u swoich krewnych.

W piśmie, skierowanym kilka miesięcy później do władz cywilnych miasta, napisała: Uczyniłyśmy tylko to, co uważałyśmy za właściwe przed Bogiem i własnym sumieniem. Na pierwszym miejscu postawiła więc szczególną więź z Bogiem, z której rodziła się w niej miłość i chęć służenia najbardziej potrzebującym.

za: s. M. Margarita Gabriela Cebula CSSE, Błogosławiona Maria Merkert (1817-1872), Nysa 2007.