Działalność wychowawczo-oświatowa zainicjowana w Zgromadzeniu Sióstr św. Elżbiety przez Matkę Marię Merkert była odpowiedzią na aktualne potrzeby miejscowej ludności.
Siostry prowadziły sierocińce w Bielawie (13 sierot), Dusznikach Zdroju (18), Nysie (20-25), Prudniku (6), Świdnicy oraz w Królewcu, Kamieniu Krajeńskim i Tucznie, w Szwecji i trzy sierocińce na terenie Niemiec. Zgodnie z Konstytucjami były zobowiązane do pełnego wychowania, łącznie z wykształceniem sierot, jak i udzielenia pomocy wychowankowi w wieku dojrzałym, o ile jej potrzebował. Praktycznie w każdym domu zakonnym wychowywano i kształcono jedną lub kilkoro sierot.
W 1858 roku w Głubczycach otwarto pierwszy żłobek dla 95- 100 niemowląt i małych dzieci. Za nim pojawiły się kolejne w Prudniku i Głogowie oraz trzy na terenie Niemiec. Na niektórych placówkach siostry prowadziły sezonowe ochronki dla dzieci. Żłobki i przedszkola pełniły rolę ochronek dla niemowląt i dzieci, których matki pracowały poza domem na roli lub w przemyśle.
Siostry udzielały lekcji w szkołach elementarnych (Bielawa, Tworków, Tuczno oraz w dwóch szkołach na terenie Niemiec) i zawodowych (Bielawa, Duszniki Zdrój, Nowogrodziec, Wołczyn, Bolków, Makowice, Miłków, Żelowice, Biała Prudnicka, Niemcza, Dobromierz, Szprotawa, Siciny, Łącznik, Dzierżysław, Rawicz, Królewiec, Kamień Krajeński, siedem na terenie Niemiec).
Niedobory w zakresie szkolnictwa zawodowego dla młodzieży żeńskiej, zwłaszcza wiejskiej, siostry uzupełniały kursami dokształcającymi w dziedzinie prowadzenia gospodarstwa domowego i robót ręcznych.
za: s. M. Margarita Gabriela Cebula CSSE, Błogosławiona Maria Merkert (1817-1872), Nysa 2007.
za: s. M. Margarita Gabriela Cebula CSSE, Błogosławiona Maria Merkert (1817-1872), Nysa 2007.
