9. Służba człowiekowi nieznająca granic

Umiejętna i właściwa ocena rzeczywistości, w której żyła, pozwoliła Matce Marii Merkert inspirująco wykorzystać ówczesną sytuację społeczno-polityczną dla dobra Zgromadzenia, współsióstr, a zwłaszcza tysięcy biednych, opuszczonych chorych, sierot, dzieci i młodzieży. Najbardziej potrzebującym oddała wszystkie swoje siły, talenty, zdolności i serce. W ciągu 22 lat przewodzenia Zgromadzeniem, przygotowała do życia zakonnego i do posługi chorym blisko 500 sióstr; ubogaciła Kościół 90 placówkami zakonnymi w 9 diecezjach (chełmińska, gnieźnieńsko-poznańska, warmińska, wrocławska, Fulda, Ołomuniec, Osnabrück, Praga, Paderborn) i dwóch wikariatach apostolskich (Saksonii i Szwecji). Z sercem przepełnionym wdzięcznością spoglądała na każde dobro, które Zgromadzenie otrzymało z Bożej ręki i szczerze radowała się, że siostry służą na większą chwałę Bożą i dla dobra cierpiącej ludzkości.

Kierowała się wolą służenia innym i służyła im z pełnym, radosnym oddaniem, w myśl słów Chrystusa: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25, 40). Wielkim bólem napełniała Ją świadomość, że nie może pomóc wszystkim potrzebującym. Jest postacią wyjątkową, wbrew wszystkiemu stworzyła dzieło chrześcijańskiej miłości miłosiernej i przyjęła otwartą postawę na potrzeby społeczeństwa w duchu prawdziwie chrześcijańskiego uniwersalizmu, bez względu na wyznanie, narodowość i płeć.

Pielęgnowała i rozwijała charyzmat Zgromadzenia: opiekę nad chorymi w ich własnych mieszkaniach. Mimo licznych trudności i przeszkód, zawsze w porozumieniu z Kościołem i władzą cywilną, umiała stanąć na wysokości zadania i służyć ludziom w każdej potrzebie, zarówno w środowiskach wiejskich jak i miejskich, na ziemi śląskiej i poza jej granicami.

Działalność charytatywna rozwijającego się pod Jej kierownictwem Zgromadzenia przedstawia się bardzo bogato.

za: s. M. Margarita Gabriela Cebula CSSE, Błogosławiona Maria Merkert (1817-1872), Nysa 2007.